هفته شانزدهم

 لندن‌نوشت‌ها. هفته‌ي شانزدهم

 صفحه‌ي اول. عضو بيمارستان شويد!

در کنار راهروي ميان بيمارستان و دانشکده پزشکي اتاقک کوچکي بود و روي درب آن نوشته بود: عضو بيمارستان شويد! حدس زدم براي استخدام نباشد و براي کار ديگري است. درب اتاق را زدم، خانمي مسول آن‌جا بود، درب را بازکرد، خودم رامعرفي کردم و گفتم مايلم با اين قسمت بيمارستان آشنا شوم و معناي اين عبارت، عضو بيمارستان شويد، چيست؟ برايم شرح داد، در اين قسمت، افرادي که مايل بودند عضو افتخاري بيمارستان شوند ثبت نام مي‌شدند و با عضويت در انجمن بيمارستان در کارهاي مشورتي و آموزش عمومي مشارکت مي‌کردند. تا آن موقع بيش از بيست هزار نفر عضو داشتند. از اين تعداد هشت هزار نفر کارمندان فعلي و يا قديمي بيمارستان بودند. عضو شدن نياز به هزينه نداشت و عضويت در اين بخش، با فعاليت‌هاي انجمن‌هاي خيريه‌ي بيمارستان متفاوت بود و نياز به کمک نقدي و يا غيرنقدي به بيمارستان نبود. انجمن بيمارستان سعي مي‌کند تا آموزش عمومي و تصميم‌سازي‌هاي بيمارستان را ساده کند و به‌ تدريج گسترش دهد. هر دو سال در ميان اعضاء رأي گيري مي شود و هيات مديره را تشکيل مي‌دهند. کارکرد اصلي اين هيات مديره، نظارت نيست بلکه نقش مشاوره و ياري رساني براي بيمارستان دارد. در اين انجمن بيماران، مردم عادي، همراه بيماران، کارکنان و ملاقات کنندگان مي‌توانستند عضو شوند. هر سال در يک گردهمايي بزرگ همه اعضاء دعوت مي‌شوند و جشني به نام بيمارستان برگزار مي‌کنند و در طي سال ماهيانه، جلسه‌هاي آموزشي در مورد بيماري‌هاي مختلف برگزار مي‌شود و همچنين اعضاء در کميته‌هاي مختلف براي بهبود شرايط بيمارستان با يکديگر همفکري مي کنند و نتايج را به مديران بيمارستان ارايه مي‌کنند. به نظرم آمد فارغ از اين‌که چقدر اين انجمن در مديريت و اصلاح امور بيمارستان نقش داشته باشد رابطه بيمارستان با مردم و فضاي بيرون بيمارستان را آسان مي‌کند و فاصله‌ي ميان بيمارستان و جامعه را کمتر مي‌کند.